سفرنامه 1 (فال)

وقتی به درب خانه ایشان در کنار مسجد جامع فال رسیدیم، علی رغم مشغله کاری، با رویی گشاده و برخوردی صمیمی پذیرای ما بود و به پرسش های ما پاسخ هایی دقیق داد. به خود اجازه ندادیم که دعوت گرم ایشان به منزلشان را بپذیریم. ایشان پس از آشنایی با اصل و نصب ما توضیحاتی نیز راجع به اجداد ما دادند، مثلا اینکه در گذشته درخت کُنار کهنی معروف به "کُنار حسین عبداللهی" یعنی حسین فرزند عبداللّه توسط پدربزرگ دوستم (به همین اسم) از اهالی وراوی که در فال ازدواج نموده در فال کاشته شده و متاسفانه چندی پیش قطع شده است. زیاد مزاحم ایشان نشدیم و پیش از خداحافظی، یادگاری ایشان یعنی دو جلد از کتابهای چاپ شده ایشان را با افتخار پذیرفتم.

نمای محراب مسجد جامع فال

کتیبه سنگی مسجد جامع فال

سقف مسجد از تیر درخت گز و شاخه های نی

نورگیر گچی زیبای مسجد

در شرق مسجد جامع فال، قبرستان جدید فال قرار گرفته است.

قبرستان جدید فال در کنار مسجد جامع

پس از ذکر فاتحه برای ارواح گذشتگان، در پی یافتن قبرستان قدیمی و تاریخ فال بودیم، همان قبرستانی که تنها مدرک مستند از آن عکسی است که پروفسور باستان شناس انگلیسی-مجاری یعنی اُرِل اشتاین در بازدید خود از جنوب ایران، در کتابش در بخشی تحت عنوان "از گله دار تا بوشهر" به چاپ رسانده است. در بازدید وی در سال 1933 یعنی حدود 85 سال پیش قبرستان وضع بهتری داشته است!

همانطور که در ادامه و در عکس مذکور می بینید کتیبه های سنگی (الواح) قبور وضع بهتری دارند و در نمای عقبی عکس، بقایای مسجدی قدیمی (یا احتمالا امامزاده یا بزرگی) ولی تخریب شده مشاهده می گردد که نمای آن در عکس بعدی تاریخی به خوبی نمایش داده شده است.

کتیبه سنگی (لوح) با آیات قرآنی بویژه آیه الکرسی در قبرستان تاریخی فال. عکس توسط پروفسور اُرِل اشتاین

نمای مسجدی تاریخی در قبرستان قدیمی فال. عکس توسط پروفسور اُرِل اشتاین

متاسفانه در بازدید ما، قبرستان یاد شده در محدوده زمینهای شخصی محاصره شده بود و تنها چند تکه از الواح و کتیبه های سنگی به صورت شکسته و بی سرپناه در انتظار حفاظت بودند!

قبرستان تاریخی فال در انتظار حمایت و حفاظت بیشتر!

کتیبه سنگی مربوط به قبرستان تاریخی فال

کتیبه سنگی مربوط به قبرستان تاریخی فال

برچسبها: وراوی میراث ما, فال, استان فارس, سید عباس واعظی, گل بی منت باران